Bieschty’s Blog

Alleen MJ kan op een reusachtige robotarm boven een stadion zweven en dan een bescheiden handje opsteken en met een zacht stemmetje “hi…” zeggen.

Alleen MJ kan als een zesjarig meisje om het woord “bootay” giechelen.

Alleen MJ kan vol wellust in zijn kruis grijpen, en een paar seconden later liefdevol “god bless you” zeggen, en dat het dan allebei volkomen geloofwaardig is.

Alleen MJ kan “just look over your shoulder, honey!” roepen, en mij rillingen geven. Omdat ik dan ineens heel helder, helderder dan ooit, besef dat dat lieve jongetje van zeven van the Jackson 5 echt echt dezelfde is als die witte meneer/mevrouw/kapsel/diana ross/tim burtonpoppetje met megahanden die daar staat te zingen.

Ik ben vanavond naar This is it geweest, natuurlijk. Gelukkig heb ik niet gehuild (wel gelachen). Huilen had ik al gedaan tijdens de uitzending van de michaeljacksonherdenkingsdienst, drie keer (Mariah, Jermaine, Paris Katherine). En dat terwijl ik niet eens een echte fan ben. Ik heb Thriller, het album dat iedereen op de wereld al had behalve ik en een meneer op een berg in Peru, pas na zijn dood gekocht.

Ja, MJ is dood. 

Maar MJ kan moonwalken terwijl hij al dood is. En dat kan alleen hij.

 (en wie het niet gelooft, is mooi ignorant)