Bieschty’s Blog

…vroeg ik me ineens af hoe het zou voelen om een duitser te zijn.

Ik zat me ineens te bedenken dat er ooit één hooligan is begonnen met het inzetten van “Sylvie is de hoer van Amsterdam!”. En dat hij zijn vrienden aanstootte, en dat die het ook wel iets geinigs vonden om te roepen. En dat het vak ernaast hoorde wat voor gezelligs er werd geroepen, en ook maar meedeed. En dat het al gauw als een lopend vuurtje door het stadion ging.

Maar er is er een die het als eerste heeft bedacht, bij wie die zin als eerste door het hoofd is geschoten.

Het staat niet op zijn CV.

Hij kan er geen copyright op aanvragen.

Hij heeft er geen succes mee bij de vrouwtjes.

En daarbij, niemand gelooft hem natuurlijk als hij zegt dat hij de bedenker was.

Maar ik denk dat hij soms wel even stilletjes met trots terugdenkt aan toen duizenden zijn zin schreeuwden.

Ik ben zeurend mijn nieuwe levensjaar ingegaan. Dat is misschien een slecht voorteken. Ik was aan het klagen over dingen in het algemeen en mislukte verjaardagen uit het verleden in het bijzonder toen Michael me onderbrak met “Haaaappyyy birthhhhdaaayyy to ya!” van Stevie Wonder, om 00.00 uur precies.

Pakweg anderhalf uur daarvoor had ik een msn-conversatie met Jacqueline. (die bij Elske in het land van de gauchos is)

Zij: He, Elske is morgen jarig! Misschien is het leuk als je haar dan even belt!

Ik: Ik ben morgen ook jarig, drol.

Zij: Ja, dat wist ik.

Volgens mij had Jessica Simpson gelijk toen ze opzag tegen haar 23e verjaardag: “Oh my god, I’m turning 23…and 23 is like..almost 25. And 25 is like mid-thirties.”

23 worden is een beetje doodgaan. Volgens mij, als ik nu dood zou gaan, zouden er ook echt op z’n minst vijftig mensen minder op mijn begrafenis komen dan toen ik 22 was.

Gelukkig heb ik een fijne kaart met bloemen erop van mijn oma gehad, en eet ik vanavond kwarktaart.

Leve mij.

maybe we might come to like this
i would take that chance
or maybe we should talk in whispers
maybe we should dance

Je hebt namelijk de Darwin Awards. Prijzen die postuum toegekend worden aan mensen die eigenhandig de evolutie van onze soort de goede kant op sturen.

Ze worden uitgereikt aan mensen die op een extreem domme manier doodgaan of onvruchtbaar worden, en daarmee de voortplanting van hun oerstomme genen voorkomen.

Daarvoor mogen ze best even in het zonnetje gezet worden.

Dat, plus: de fittest die niet al te druk zijn met survivallen (er zit namelijk een Albert Heijn om de hoek, voor het moderne jagen en verzamelen heb je alleen een bonuskaart nodig) kunnen lekker lachen om het stupide sterven van de sukkels.

Een van mijn lievelingsdoden is een man die een gratis cola uit een frisdrankautomaat probeerde te halen door het automaat, al hengstend, te kantelen. Het automaat viel om en vermorzelde de man. (gestolen goed gedijt niet)

Op wikipedia staat een pagina met beroemde laatste woorden. Ik vraag me ineens af van hoeveel mensen het laatste woord “oeps!” was. Of “wak, ik val!”, zoals Donald Duck dikwijls zei als hij in een ravijn kukelde.

Doodgaan, ik vind het mooier en banaler dan poepen.